STRONA WYKORZYSTUJE PLIKI COOKIES, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Tłumacz stronę/ Translate site

SAKRAMENT CHRZTU ŚWIĘTEGO

Sakrament Chrztu św. w czasie Mszy Świętej  udzielany jest w kościele parafialnym  w II i IV niedzielę miesiąca o godz. 10.30 , podczas liturgii Wigilii Paschalnej oraz w dniu  Św. Szczepana ( 26 .XII.) i Poniedziałek Wielkanocny. 

 

Odradzamy innych, przypadkowych terminów chrztu dziecka, poza wyznaczonymi, chyba że jest zagrożone życie dziecka lub inne bardzo ważne powody. Chrzest nie jest jakąś prywatną, tajną lub skrytą sprawą rodziców, ale jest Sakramentem Kościoła mającym wymiar społeczny i powinien odbywać się we wspólnocie Ludu Bożego - w trakcje Mszy Świętej.

 

Jeśli zachodzą poważne trudności zachowania wymienionych terminów, jest możliwość udzielanie sakramentu w innym czasie bez Mszy Świętej.

Chrzest należy zgłosić odpowiednio wcześniej(minimum 1 miesiąc) przed datą udzielenia sakramentu. Zgłaszają oboje rodzice u księdza proboszcza z którym odbywają pierwszą rozmowę duszpasterską. 
Należy przy tym okazać akt urodzenia z USC. W przypadku dzieci spoza parafii  wymagana jest pisemna zgoda własnego proboszcza. 

Jeśli sakrament jest udzielany w kościele Zwiastowania NMP (OO. Franciszkanie) wszystkie formalności są załatwiane w kancelarii parafialnej obowiązuje ta sama procedura.


Rodzice i chrzestni zobowiązani są do uczestnictwa w katechezie przedchrzcielnej która  odbywa się w piątek przed II i IV niedzielą miesiąca o godz. 16.00  oraz przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania. 

Po katechezie następuje spisanie aktu do którego są wymagane dokumenty: akt urodzenia z USC, dowody osobiste, zaświadczenia dla chrzestnych, zezwolenie od własnego proboszcza.

Rodzicami chrzestnymi mogą być praktykujący katolicy, którzy przyjęli sakrament bierzmowania. Posiadają stosowne zaświadczenie od proboszcza własnej parafii.

Z funkcji rodziców chrzestnych wykluczone są osoby: 
- niepraktykujące 
- pozostające w cywilnych związkach małżeńskich 
- uczniowie objęci obowiązkiem katechezy a nie uczestniczący w niej.

Prosimy o punktualne przybycie na Mszę Świętą chrzcielną oraz zabranie ze sobą tzw. białej szaty i świecy chrzcielnej. 

Chrzest jest włączeniem do Kościoła i powinien być dniem radości całej rodziny. Najpiękniejszym darem dla dziecka jest modlitwa i przyjęcie Komunii Świętej w jego intencji przez wszystkich najbliższych. 
W czasie chrztu zabrania się osobom postronnym przebywania w prezbiterium (dotyczy to zwłaszcza fotografów i operatorów kamer wideo). 

W przypadku uzasadnionych wątpliwości, czy dziecko zostanie wychowane w duchu wiary katolickiej, chrzest może zostać odłożony.

 

SAKRAMENT BIERZMOWANIA

 

SAKRAMENT BIERZMOWANIA to jest Sakrament Ducha Świętego - sakrament dojrzałości chrześcijańskiej.  Nie jest magicznym gestem w wieku wchodzenia w dorosłość, ale jest znakiem Ducha Św., który ma umacniać młodego człowieka w trudnym przejściowym okresie życia, ma pomagać w dokonywaniu dobrych życiowych wyborów i wspierać łaską w kształtowaniu postaw dojrzałego i świadomego chrześcijanina. I właśnie tak powinien być rozumiany i traktowany przez kandydatów do bierzmowania, jak również przez rodziców i wychowawców, aby umacniał ich do mężnego wyznawania wiary i do postępowania według jej zasad.

Przygotowanie do bierzmowania trwa trzy lata gimnazjalne. Najpierw dobra katecheza szkolna, w której kandydat musi świadomie i aktywnie uczestniczyć. W ramach przygotowania dalszego przez pierwsze dwa lata kandydat wykazuje się sumiennym wypełnianiem praktyk religijnych oraz obowiązkowo uczestniczy w comiesięcznych spotkaniach w kościele połączonych z przystąpieniem do spowiedzi i uczestnictwem we Mszy Świętej, aby w ten sposób kształtować dojrzałą i świadomą osobowość chrześcijańską.  W klasie pierwszej i drugiej poza  katecheza szkolna raz w miesiącu. W trzecim roku przygotowanie bezpośrednie dokonuje się - poza katechezą szkolną - w obowiązkowych cotygodniowych spotkaniach przy kościele.

 

Świadkami Bierzmowania nie powinni być rówieśnicy, ale osoby dorosłe, bierzmowane, praktykujący katolicy, niewykluczeni przez prawo do spełniania tej czynności, gdyż mają być poręczycielami wiary i przewodnikami dla tej młodzieży. Jest wskazanie, aby chrzestny, jeżeli to jest możliwe, był także świadkiem bierzmowania. Rodzice i chrzestni młodzieży bierzmowanej powinni uczestniczyć w liturgii przyjęcia Sakramentu Dojrzałości Chrześcijańskiej ich dzieci.

Przygotowanie do sakramentu poprzedza zgłoszenie i zapis dokonany w parafii przez rodziców.

 

SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA

 

1. Sakrament Małżeństwa można zawrzeć we własnej parafii narzeczonego lub narzeczonej. Zgodnie z prawem kościelnym o tym, do której parafii się należy, decyduje faktyczne zamieszkanie, a nie zameldowanie (kan. 102 KPK).

 

2. Narzeczeni mają obowiązek zgłosić się do kancelarii w swojej parafii najpóźniej na trzy miesiące przed planowaną datą ślubu, aby spisać protokół przedślubny. Powinni przedstawić wówczas następujące dokumenty:

- dowód osobisty,

- aktualne świadectwo chrztu (wystawione nie dawniej niż przed 6 miesiącami),

- świadectwo bierzmowania (jeżeli brak adnotacji o bierzmowaniu na świadectwie chrztu),

- w przypadku wdowców i osób rozwiedzionych – dodatkowe dokumenty poświadczające stan wolny,

- świadectwo religii z ostatniej klasy.

Sam termin ślubu można uzgodnić odpowiednio wcześniej.

 

3. Przygotowanie duchowe do małżeństwa obejmuje:

- udział w cyklu katechez przedmałżeńskich

- trzy indywidualne spotkania w poradni rodzinnej,

- dwukrotną spowiedź - po spisaniu protokołu oraz w ostatnim tygodniu przed ślubem.

-udział w dniu skupienia

 

4. W ostatnim tygodniu przed ślubem narzeczeni wraz ze świadkami zgłaszają się do parafii, w której ma się odbyć ceremonia, w celu spisania aktu zawarcia małżeństwa, przedstawiając następujące dokumenty:

- indeks katechez przedmałżeńskich z wpisem drugiej spowiedzi przedślubnej,

- licencję, jeżeli małżeństwo zawierane jest poza własną parafią,

- zaświadczenie z USC uprawniające do „ślubu konkordatowego” lub świadectwo wcześniej zawartego małżeństwa cywilnego.

 

5. Do ślubu na terenie parafii innej, niż własna parafia narzeczonego lub narzeczonej, wymagana jest pisemna zgoda własnego proboszcza jednej ze stron (tzw. licencja). Wydaje się ją po zakończeniu przygotowania do małżeństwa, a więc po spisaniu protokołu przedślubnego, opublikowaniu zapowiedzi i ukończeniu nauk przedmałżeńskich.

 

6. Jeżeli małżeństwo ma być zawarte w kościele Zwiastowania NMP ( OO. Franciszkanie ) , wówczas narzeczeni spisują najpierw akt małżeństwa w kancelarii parafialnej, a następnie otrzymują pisemne zezwolenie na ślub w innym kościele klasztornym tzw. delegację.

 

7. Filmowanie i fotografowanie uroczystości ślubnej podlega przepisom liturgicznym i musi być wcześniej uzgodnione z duszpasterzem.

 

 SAKRAMENT UMOCNIENIA CHORYCH

 

Z posługą sakramentalną do domów chorych i starszych udajemy się co roku przed świętami Narodzenia Pańskiego i Paschy.

 

(każdorazowo należy zgłosić w czasie rekolekcji w zakrystii)

 

 w nagłych wypadkach zagrożenia - o każdej porze dnia i nocy  (najlepiej zgłoszenie  telefoniczne)

 

Na przyjęcie kapłana z posługą sakramentalną w domu chorego należy przygotować domowy ołtarzyk tzn. stolik przykryty białym obrusem, na którym jest tylko krzyżyk i dwie palące świece, (nie jest konieczna woda święcona), a gdy będzie udzielany Sakrament Namaszczenia Chorych należy jeszcze przygotować na małym talerzyku szczyptę soli i maleńki kawałeczek chleba lub waty. Domownicy powinni być obecni w czasie udzielania sakramentu umocnienia chorych.

 

POGRZEB KATOLICKI

 

Pogrzeb jest czynnością liturgiczną nawiązującą do religijności zmarłego i wyrazem wiary jego rodziny. 

Obrzędy pogrzebowe zatwierdzone przez Stolicę Apostolską przewidują kilka form liturgii np.: Msza św. lub bez niej (w zależności od poziomu religijnego zmarłego i okoliczności jego śmierci). 

Formalności związane z pogrzebem, po uprzednim uzgodnieniu daty i godziny na cmentarzu, rodzina załatwia w kancelarii, przedstawiając następujące dokumenty: 
1) akt zgonu z USC 
2) informację o przyjęciu sakramentów św. (dokument od kapelana szpitalnego lub od duszpasterza z parafii o zaopatrzeniu zmarłego w domu rodzinnym) 
3) pisemną informację o zmarłym wystawioną przez właściwego ks. proboszcza (jeżeli zmarły zamieszkiwał poza terenem parafii farnej) 

4) dokument o rejestracji grobu.

Modlitwa, a zwłaszcza pełne uczestnictwo we Mszy św. pogrzebowej (przyjęcie Komunii św.) jest najcenniejszym darem dla zmarłego. 

Informujemy uczestników pogrzebu, że w czasie Mszy św. pogrzebowej istnieje możliwości przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania. 

Także po pogrzebie należy zmarłym zapewnić stałą pomoc modlitewną polecając ich Miłosierdziu Bożemu: 
1) Msza św. w 7 i 30 dzień po śmierci 
2) Msza św. w rocznicę śmierci 
3) Msza św. w innych terminach (np. w dzień imienin) 
4) "Wypominki" w miesiącu listopadzie 

W Farze 2 listopada jest odprawiana Msza św. za wszystkich zmarłych w danym roku. 

Pogrzeb katolicki nie przysługuje tym, którzy świadomie i dobrowolnie zerwali łączność z Kościołem lub zmarli bez pokuty w gorszących okolicznościach albo z pogardą dla religii Kościoła, uparcie odmawiając przyjęcia sakramentów.

 

Pogrzeb z urną

 

 Kościół zezwala na kremację, „jeśli nie podważa wiary w zmartwychwstanie ciała”. Nadal jednak zaleca i popiera biblijny zwyczaj grzebania ciał zmarłych, bo sam Chrystus przyjął ludzkie ciało, które po odkupieńczej śmierci zostało złożone w grobie i w tym ciele Jezus zmartwychwstał. Wielowiekowa tradycja chrześcijańska, a także nasza kultura narodowa, przejawia się - jak podkreślają biskupi - w modlitewnym czuwaniu przy zmarłym, a zwłaszcza w religijnej ceremonii pogrzebowej, podczas której modlimy się przy trumnie z ciałem osoby zmarłej, sprawujemy Mszę Świętą oraz uczestniczymy w obrzędzie ostatniego pożegnania.

 

Wraz ze wzrastającą liczbą kremacji przyjęły się w naszym kraju zróżnicowane praktyki obrzędów liturgicznych towarzyszących kremacji ciał zmarłych i złożeniu urny do grobu lub kolumbarium. Aby uporządkować sposób sprawowania liturgii pogrzebowej, Episkopat Polski zwrócił się do Kongregacji do spraw Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów o zatwierdzenie „Obrzędu złożenia urny do grobu”. Stolica Apostolska, dekretem z 7 lipca 2010 roku, zatwierdziła sam obrzęd, jak i normy wykonawcze związane z kremacją ciała ludzkiego. Wynika z nich jasno, że obrzędy pogrzebowe z Mszą Świętą i z ostatnim pożegnaniem włącznie powinny być celebrowane przed kremacją ciała ludzkiego, natomiast po spopieleniu zwłok sprawuje się obrzęd związany ze złożeniem urny w grobie. Biskupi polscy podczas październikowego zebrania plenarnego w Przemyślu podjęli decyzję o możliwości sprawowania Mszy św. pogrzebowej przy urnie, jeśli „przemawiają za tym szczególne racje duszpasterskie lub powody natury praktycznej”. Wymienione w liście pasterskim przypadki to sprowadzanie doczesnych szczątków osoby zmarłej poza granicami kraju, kiedy kremacja to ułatwia lub gdy uczestnicy pogrzebu przybywają z daleka i trudno im być na dwóch częściach pogrzebu, czyli Mszy św. przy trumnie zmarłego, a po kremacji w złożeniu urny z prochami do grobu lub kolumbarium. Wszystkich, którzy rozważają możliwość o kremacji biskupi proszą, by decyzji tej nie podejmowali pochopnie i wzięli pod uwagę chrześcijańską tradycję. „Kremacja nierzadko pociąga za sobą pewne praktyki, których Kościół nie może zaakceptować, takie jak rozsypywanie prochów w określonych miejscach (tzw. ogrodach pamięci) lub przechowywanie ich w różnej formie w domu” - czytamy. Biskupi wskazują, że inną konsekwencją kremacji może być zanikanie tradycyjnych cmentarzy, a „groby zmarłych i stojące na nich krzyże przypominają żyjącym o przemijaniu ziemskiego życia”, są miejscem modlitwy za zmarłych i pamięci o poprzednich pokoleniach. Biskupi zachęcają wiernych do stałej pamięci modlitewnej o zmarłych. Podkreślają, że Msza Święta w intencji zmarłych jest najcenniejszym darem, jaki możemy im ofiarować."